Arise from the ashes
Arise from the ashes.
Herrezen vanaf de ashopen.
Met haar gouden jurk schijnen op de ashopen van het leven.
Het was voor beiden een prachtig, zoekend en helend proces om de beelden te maken.
Het doet nogal iets met je als je in een gouden jurk op kapotte auto’s staat en niet anders kan dan zingen….!
‘Our weapon is a melody’.
Eenzaamheid ten top
Woorden van een slachtoffer:
Elke vezel, elke cel ...bekneld
Elk gevoel, elke gedachte ...niets verwachtend
Geleerd, overtuigd
Soms opgedragen, bevolen
Te ZWIJGEN
Stil te zijn
Dat gebeurt niet in mijn omgeving.
Ooit over gehoord, maar het was zo ver weg. 'Dat gebeurt niet in mijn omgeving' dacht ik.
Dan ineens komt het dichtbij, het wordt tegen je verteld.
Wat hoor ik nu? Dat kan niet. Toch is het waar zie ik aan je gezicht.
Wat moet ik zeggen? Wat kan ik zeggen? Moet ik wel iets zeggen?
‘En tot je die waarheid uitspreekt, blijf je gebonden.’
In mijn ervaring bestaat er maar één ding op deze planeet dat die gevangenisdeur openkrijgt.’
Ze knikte, en fluisterde: de waarheid?
‘En tot je die waarheid uitspreekt, blijf je gebonden.’
Krater geslagen
Er zijn veel kleine en grote mensen met veel kleine en grote geheimen. Geheimen die geen geheimen zouden moeten zijn, omdat ze niet zouden mogen bestaan. Een zware deken van zwijgen.
Niet over praten, niemand mag het weten, als ik maar niets laat weten. Zielsgeheimen met rauwe randen gaan etteren.