Krater geslagen

Er zijn veel kleine en grote mensen met veel kleine en grote geheimen. Geheimen die geen geheimen zouden moeten zijn, omdat ze niet zouden mogen bestaan.  Een zware deken van zwijgen. 
Niet over praten, niemand mag het weten, als ik maar niets laat weten. Zielsgeheimen met rauwe randen gaan etteren. 
 
Als de deur op een kier staat, valt er licht op een donkere plek en wordt onrecht zichtbaar. De onthulling van geheimen is een kwestie van de ravage aanschouwen en soms zelfs oog in oog met het monster zelf staan. Ongeloof, woede, verbazing, nieuwsgierigheid, verdriet, pijn. 
 
Weten is verantwoordelijk zijn en zo voel ik me. Deelgenoot zijn van een verborgenheid, maakt dat je stappen moet zetten waarvan je nooit gedacht had dat je dat ooit zou doen. In het telefoonboek bladeren naar het juiste telefoonnummer, voor het eerst je verhaal doen door de telefoon en een week later, van school spijbelend, het grote gebouw binnengaan, het wachten in de wachtkamer.

De woorden en tranen tijdens het gesprek. Deze stappen hebben me in één klap volwassen gemaakt. Ik ben me bewust van grote zorgen, de donkere kant van het leven en mijn verantwoordelijkheid hierin. 
 
Sommige geheimen mogen geen geheim zijn. De duistere dingen in verborgen hoeken hebben geen bestaansrecht. Nooit zouden kleine en grote mensen gedwongen mogen worden over vreselijke dingen hun lippen stijf op elkaar te houden, hoe vernietigend de waarheid ook is voor de omgeving. 


Die waarheid komt, als de tijd rijp is; dan barst de vulkaan. Die wacht niet op het meest geschikte moment. Het lava stuwt met een ontembare kracht en laat z’n sporen na. 
 
Als leugens aan het licht komen…

Als op de donkerheid een licht schijnt…

Als toegeven het enige is waar je het op dat moment mee moet doen…

Als de vlijmende pijn door harten snijdt…

Als de wereld binnenstebuiten en ondersteboven staat..
 
Dan is er de overstelpende leegte, een zwart gapend gat, de hartverscheurende kreet; het zijn flarden van het gat dat geslagen is in ons leven. 


Een scheur die nooit meer geheeld kan worden.

Uit het boek: Scherven en genadegoud
Jonneke Oskam
 

Een scheur die nooit meer geheeld kan worden

Vrouw 1

Je bent niet alleen. Neem gerust contact met ons op – we luisteren.

Herken jij jezelf in dit verhaal? 

Neem contact op